E-mail, który wysyła twój sklep, i dowód, że został wysłany.
WordPress przekazuje potwierdzenia zamówień, resetowanie haseł i potwierdzenia zakupu temu, co akurat oferuje serwer, a gdy jedno z nich nie dotrze, nie ma już czego sprawdzać. MevvMail przejmuje wysyłkę zamiast tego: dostarcza przez skonfigurowane połączenia, przechodzi do kolejnego, gdy pierwsze odmawia, ponawia próbę później zamiast się poddawać, i zapisuje każdą próbę w tabeli we własnej bazie danych. Dziesięć typów połączeń, łańcuch awaryjny, dziennik i ramka zamówienia WooCommerce są w darmowej wtyczce. Dziennik zostaje na serwerze — żadna część poczty nie jest wysyłana do nas.
Wszystkie ceny zawierają VAT.
1 USD = 50,8991 ₺ (kurs İşbank)
Co robi
Każda możliwość istnieje po to, by usunąć konkretne tarcie w codziennej pracy.
SMTP, PHP mail(), Brevo, SendGrid, Mailgun, Postmark, SparkPost, Elastic Email, SMTP2GO i Resend. Żadne z nich nie stoi za licencją i nie narzucamy limitu wysyłki, bo wtyczka do dostarczania, która reglamentuje dostarczanie, sprzedaje z powrotem sam problem. U każdego dostawcy używa się własnego konta i własnego klucza.
Każde połączenie ma priorytet, a lista przechodzona jest w tej kolejności, aż któreś przyjmie wiadomość. Dostawca ograniczający liczbę żądań, z wyczerpanym limitem albo po prostu niedziałający kosztuje próbę, a nie wiadomość. Cały łańcuch to jeden wiersz w dzienniku, a nie trzy — pojedyncza wiadomość nie powinna czytać się jak trzy osobne niepowodzenia.
Gdy wszystkie połączenia odmówiły, wiadomość trafia do kolejki i jest próbowana ponownie po minucie, po pięciu minutach i po trzydziestu minutach. Trzy próby i koniec: adres, który nie istnieje, nie zacznie istnieć przy czterdziestej próbie. Ponowienia planowane są przez WP-Cron, więc na spokojnej witrynie odbywają się wtedy, gdy przyjdzie następny odwiedzający.
Czas, odbiorcy, temat, status, które połączenie to obsłużyło i która część witryny to wytworzyła — z filtrowaniem według statusu, źródła i daty. To tabela we własnej bazie danych. Nic z poczty nie jest wysyłane do nas: bez telemetrii, bez skanowania treści, bez wywołania licencji z darmowej wtyczki.
Każdy wpis można wysłać ponownie z listy, co zwykle jest szybsze niż proszenie klienta, żeby sam wywołał wiadomość. Przechowywanie treści wiadomości to ustawienie, a jego wyłączenie jest prawdziwym wyborem o dwóch konsekwencjach: wpisu zapisanego bez treści nie da się wysłać ponownie, a nieudana wysyłka nie trafia też do kolejki drabiny ponawiania — w obu przypadkach nie zostało nic do wysłania. Czas przechowywania ustala użytkownik — 7, 30, 90 dni albo bezterminowo.
Gdy WooCommerce jest aktywny, każde zamówienie dostaje ramkę z listą wiadomości, które to zamówienie wytworzyło, i z tym, jak każda z nich poszła. Na pytanie o dostarczenie odpowiada się przy zamówieniu, a nie w dzienniku, który trzeba przeszukać. Bez WooCommerce wtyczka działa dokładnie tak samo; po prostu nie ma tej ramki.
W 1.0.0 ośmiu dostawców API nie wysyła załączników, a MevvMail nie udaje, że jest inaczej: wiadomość z plikiem pomija te połączenia i szuka SMTP. Wystarczy więc trzymać w łańcuchu jedno połączenie SMTP, a faktury, bilety i pliki PDF działają dalej. Gdy nie skonfigurowano żadnego połączenia SMTP, taka wiadomość zapisywana jest w dzienniku jako nieudana, zamiast zostać dostarczona bez pliku.
Bez zdefiniowanego połączenia filtr oddaje wysyłkę prosto z powrotem do WordPressa. Wtyczka, która połykałaby pocztę sklepu, podczas gdy ktoś próbuje rozgryźć ustawienia, byłaby gorsza niż problem, który miała rozwiązać.
Pro dodaje projektanta wiadomości WooCommerce, śledzenie otwarć, alerty o awariach i routing warunkowy. Wysyłka, przełączanie awaryjne i dziennik zostają w darmowej wtyczce i działają dalej niezależnie od tego, co mówi licencja — wygasła licencja kosztuje ekran projektanta, nigdy możliwość wysłania wiadomości.
Dokąd trafia poczta
Wtyczka do dostarczania siedzi na jedynej ścieżce, którą idzie każde potwierdzenie zamówienia, każde resetowanie hasła i każda faktura. Niektóre z nich wykorzystują tę pozycję, żeby wysłać wiadomość jeszcze gdzieś indziej — do oceniania, do filtrowania, w imię „ochrony treści”. To druga kopia poczty klienta opuszczająca serwer i właśnie tego celowo nie zbudowaliśmy.
Wiadomość· wysyłana do cudzego punktu końcowego
Cokolwiek ten punkt końcowy z tym zrobi, nie da się już powiedzieć, że wiadomość nigdy nie wyszła.
Dwa miejsca docelowe· wybrany dostawca i własna baza danych
Darmowa wtyczka nie dzwoni do domu nawet po licencję — nie ma licencji, o którą mogłaby dzwonić.
Odczytane 4 września 2026 roku w kodzie źródłowym jednej konkurencyjnej wtyczki SMTP, której „strażnik treści” wysyła treść wiadomości do API jej dostawcy. Nie zbadaliśmy każdej wtyczki pocztowej na rynku i dostawca może to zmienić — warto sprawdzić tę, z którą się porównuje. Stała jest nasza strona: jedynym żądaniem wychodzącym z darmowej wtyczki, które nie jest własną pocztą użytkownika, jest wykonywane dwa razy dziennie sprawdzenie aktualizacji niosące slug wtyczki i numer jej wersji, a kopia na WordPress.org nawet nie zawiera tego pliku.
Zanim się ją zainstaluje
Każde z nich jest w readme samej wtyczki. Są tutaj dlatego, że właściwa chwila na ich poznanie przypada, zanim sklep zacznie od nich zależeć.
Ośmiu dostawców API nie wysyła załączników w 1.0.0. Każde z tych API chce pliku w innym kształcie, a ośmiu w połowie przetestowanych koderów nie warto było wypuszczać. Wiadomość z plikiem pomija je i szuka SMTP, więc praktyczna zasada mieści się w jednej linijce: w łańcuchu trzeba trzymać jedno połączenie SMTP.
Przechowywanie treści wiadomości jest opcjonalne, a wyłączenie go to rozsądna odpowiedź na witrynie, na której treść jest daną osobową. Ma to dwie konsekwencje i żadna z nich nie jest ukrywana: takiego wpisu nie da się wysłać ponownie, a nieudana wysyłka nie jest też ponawiana na drabinie jednej, pięciu i trzydziestu minut, bo w obu przypadkach nie zachowano niczego do wysłania.
To piksel, a skrzynka blokująca obrazy albo serwer pośredniczący, który je buforuje, sprawia, że milczy on lub odzywa się za wcześnie. Pro zapisuje pierwsze otwarcie jako pojedynczy znacznik czasu i nic więcej — żadnego adresu IP, żadnego klienta poczty, żadnego odsyłacza, żadnej lokalizacji, żadnej liczby otwarć. Współczynnika otwarć nie ma nigdzie w produkcie, bo ta liczba nie znaczyłaby tego, co czytający by w niej zobaczył.
Dalej
Dokumentacja opisuje ekran połączeń pole po polu, kolejność, w jakiej przechodzony jest łańcuch, co przechowuje dziennik, jak ponawiana jest nieudana wiadomość i co się zmienia, gdy aktywna jest licencja Pro.
Informacje o produkcie